De redactie zal deze site de komende tijd van oud komkommernieuws voorzien. Deze berichten zijn afkomstig van de oude site van SC Groningen en komen er aan de onderkant bij; de datering is daarbij geschat / fictief.

Wie de ratingcurve van Jaap Ham kritisch onder de loep neemt, zal ontdekken dat het een berglandschap is met opvallende pieken en dalen. Nadere bestudering toont aan dat steeds wanneer er een lucratief toernooi in aantocht is, Jaaps rating als een baksteen omlaag gaat. Desgevraagd wijt Jaap dat dan meestal aan een vormcrisis, die echter op het toernooi zelve weer als sneeuw voor de zon verdwenen is en meneer presteert weer naar behoren. Boze tongen beweren dat Jaap z’n rating steeds opzettelijk laat zakken om zo meer prijzengeld te kunnen pakken. Om in de toekomst verder gedoe over deze kwestie te voorkomen heeft de NOSBO nu besloten om Jaaps rating te bevriezen, hij krijgt een vaste toernooirating van 1750. Hierin is verdisconteerd dat Jaap ook een dagje ouder wordt, vroeger was hij nog wel een tikje sterker.

De ratinggrafiek van Jaap kent hoge pieken en diepe dalen

Jaap: “Als oud-Provo betrokken bij de bom in 1966, maar niet doorvertellen, heb ik wel enige ervaring met vastgezet worden”

Veel deed hij er nooit aan, maar Edwin Zuiderweg gaat al jaren als atheïst door het leven. Naar volle tevredenheid, met af en toe een wijsneuzige sneer naar een gelovige medeschaker; dat laatste gelukkig altijd wel respectvol. Hij dacht hier heel oud mee te kunnen worden, maar afgelopen Paasweekende schudde zijn wereldbeeld toch flink op zijn grondvesten….Aangezien Pasen Edwin als overtuigd ongelovige hoegenaamd geen snars interesseert, had hij niet in de gaten dat het dit jaar half april viel. Langliggend en bij toeval, tijdens het zappen op Witte Donderdag, kwam hij erachter, toen op de buis The Passion in Leeuwarden langsflitste…Met een binnenmondse vloek stoof hij naar de PC, maar het was al te laat. Zijn traagheid, een van de zeven hoofdzonden overigens, had hem zijn deelname aan het Paastoernooi in Hoogeveen gekost, een evenement waarbij hij als semiprof altijd heel graag van de partij is. Het zat al stampvol toen Edwin zich in allerijl vlak van tevoren nog wilde inschrijven. Geen plaats meer in de herberg, het was alsof Kerst en Pasen samenvielen.

De ontgoocheling was groot, teleurstelling die al snel plaats maakte voor een dosis ergernis, want waarom had niemand hem gewaarschuwd?….Toch realiseerde hij zich dat de in dit Paasweekende werkeloze hand hier vooral in eigen boezem diende te verdwijnen. Zuiderweg: “Hier had ik geen rekening mee gehouden. Ik ben mijn standpunt ten aanzien van religie momenteel drastisch aan het heroverwegen, want dit voelt toch als een straf. Maar iets waarvan ik niet geloof dat het bestaat, kan technisch niet straffen, dus daar raak ik intellectueel behoorlijk in de knoop.”

Zuiderweg heeft Putski intussen om advies gevraagd. Die heeft voorgesteld dat hij zich in de toekomst iets bescheidener zal gaan opstellen als het om transcendente zaken gaat. Putski: “Een radicale bekering hoeft ook weer niet gelijk, maar dit is toch wel een event in het leven van Zuiderweg, dat om maatregelen schreeuwt….de sprong van atheïst naar agnost ligt mijn inziens nu toch wel voor de hand.”

“Het weer werkte ook niet mee”, zucht Zuiderweg. “Het is momenteel met Pasen kouder dan het met Kerst was en dan ga ik die feesten waar ik toch niets mee heb dus door elkaar halen.”

Helaas niet in actie afgelopen weekend in Hoogeveen.

Het bericht is nog niet eens zo heel oud: ’t is mooi geweest! Met gepaste trots presenteert de komkommerschaaknieuwsredactie daarom het heuglijke nieuws dat het intussen alweer 100% is ingehaald door de actualiteit!….U leest het goed: Voor de 25e keer gaat Michiel weer beginnen met schaken.

Reden, uiteraard, voor een nieuw vraaggesprek.

Wat bewerkstelligde de plotselinge ommekeer?
Michiel (onmiddellijk): “Mijn plotselinge bloedvorm. Harrie Hofstee, Piet Beetsma, Jan Oord, ze gingen allemaal door de gehaktmolen afgelopen week. Ik stond er zelf ook van te kijken. ’t was smullen.”

Uit de laatste week van maart: de restanten van Michiels tegenstanders (in overdrachtelijke zin)

Heb je hier een verklaring voor?
Michiel (glunderend van oor tot oor): “Nee, maar het plezier is weer helemaal terug. Soms zet je een stapje terug zonder door te hebben dat je een enorme aanloop aan het nemen bent. Kennelijk was ik dat dus steeds aan het doen. Ik vroeg het me telkens al af: waar ben ik toch mee bezig?…dat dus!”

Maar niets gaat toch zomaar?
Michiel (na enig nadenken):  “Mijn dank gaat uit naar mijn persoonlijke coach E. Zuiderweg. Als die dan opmerkt dat hij zich niet zou schamen voor sommige van mijn laatste partijen…dan slik ik wel even wat weg. Putski probeerde me ook altijd op te beuren, maar die kan ook vreselijk zeuren.”

Je doelt dan op: Verlies je de partij dan win je de les?
Michiel (zuchtend): “Dat soort pseudowijsheden. Het heeft altijd zo’n normatieve lading bij hem…krijg ik vreselijk de kriebels van.”

Je bent zo goed als je laatste partij hoor ik wel eens…sta je daarbij stil?
Michiel (peinzend):  “April is krap een paar dagen oud, maar ik ben nu alweer gevraagd voor de allesbeslissende slotmatch voor Staunton op 12 mei. Als je wint heb je vrienden. Met zo’n hattrick speel je je in de kijker. Ik voel me sterk en wil belangrijk zijn voor het team….eh…wat vroeg je ook alweer?”

Of je nu, na bijvoorbeeld twee keer verliezen, ook voor de 25e keer weer gaat stoppen met schaken?
Michiel (verveeld): “Als je verliest spugen ze je natuurlijk even hard weer uit, zo werkt dat in het sportwereldje. Maar ik heb geen zin om daar nu alweer over na denken. Ik leef in het moment.”

Succes.
Michiel (vol zelfvertrouwen): “Komt goed!”

Meeuwsen: Geen zorgen voor morgen…Noordelijke schaakwereld, kom maar op.

Nu hij in de zomermaanden weinig met andere schakers in contact komt, dreigt de doorgaans zo bedeesde schaker Paul Zilverberg in rap tempo te radicaliseren. Naar verluidt heeft hij zich een indrukwekkend arsenaal van nieuwe messcherpe en agressieve openingen verschaft. Kwam hij voorheen nauwelijks met de pionnen over de middellijn, kijk niet op als hij u na de zomerstop met allerlei wilde gambieten en offers meteen naar de strot vliegt. Ook adviseren wij u met klem zich danig voor te bereiden op de Kalasjnikov want de kans dat hij u dit wapen onder de neus duwt is niet denkbeeldig. Verder moet u er voor waken niet met uw koning op een bomveld terecht te komen, want het hele vijandelijke gebied ligt waarschijnlijk bezaaid met boobytraps.

De Nosbo en de KNSB zijn inmiddels gewaarschuwd. Paul wordt 24/7 nauwlettend in de gaten gehouden om te kijken welke schaakboeken hij allemaal bestelt. In overleg met het bestuur van de Groninger Combinatie wordt nu druk overlegd of de voormalig penningmeester niet in een deradicaliseringsprogramma moet worden opgenomen. Zo probeert men de oude vertrouwde Paul weer terug te krijgen. Gewoon even rustig ontwikkelen, een pion hoeft niet per se twee velden tegelijk naar voren en staat er iets aangevallen gewoon even dekken.

Het leek zo’n rustige jongen altijd...

van onze parttime komkommerverslaggever Putski

Even nog ging het gerucht dat Michiel zou stoppen met stoppen met schaken, maar op de ratingsite van de KNSB staat het nu glashard:

Meeuwsen, M. 1500 (geen lid met te verwerken partijen)

De geest is definitief terug in de fles, de stekker eruit, de pijp naar Maarten en het schaakbord hangt aan de wilgen. Tijd voor een vraaggesprek.

Het lijkt nu toch zo ver gekomen, wat gaf de doorslag na zoveel eerdere pogingen er een punt achter te zetten?
Michiel: “Het besef dat de rek er helemaal uit was. Van zo’n grafiek word ik dus niet vrolijk: onderweg naar de 1600 gleed ik steeds vaker uit over de bananenschillen die ik nota bene er zelf neerlegde, dit tot je ongeveer weer staat waar je tien jaar geleden begon. Krap 1500.”

Zou je met de kennis van nu ooit weer de overstap maken van barman naar clublid?
Michiel: “Ik vraag het me af. Ik heb zelden zo’n hekel aan mijzelf gehad als achter het schaakbord. Het begon structureel mijn humeur te verzieken. Je moet weten dat ik aan verliezen een broertje dood heb namelijk.”

Is verliezen niet te leren?
Michiel: “weet ik niet. Een kind dat geen spruitjes lust, ervan over zijn nek gaat, leer je ook niet 1-2-3 spruitjes eten. Als ik er niet wakker van lag dan droomde ik de vreselijkste dromen. Meer smaken waren er niet.”

Hoe moet het verder nu met de site van Groningen en met name het komkommerschaaknieuws?
Michiel: “ik zal mijn account wel houden denk ik en ik mag graag schrijven over schaken en schakers, dat wel. Door mijn afwezigheid op de clubavonden en op toernooien zal ik minder gauw het nieuws, van welke vorm ook, meekrijgen, het is niet anders. Ik blijf wel in het schakerswandelclubje, daarin draai ik volwaardig mee en dat blijf ik doen.”

Hoe definitief is definitief?
Michiel: “geen idee. Mogelijk gaat het al snel weer kriebelen en zit ik in eind september alweer bij Lewenborg achter zo’n vierkant houten ding met van die malle poppetjes te schuiven. Maar misschien ook dat het alleen maar heel goed bevalt niet meer in de greep te zijn van dat stomme spel en telkens die ellendige koppen voor me te zien van talloze tegenstanders met een ruime plusscore tegen mij.”

Wil je verder nog iets kwijt aan de noordelijke schaakgemeenschap?
Michiel: “ik wil iedereen bedanken voor het vertrouwen waar van toepassing. Putski heeft tot op het laatst beweerd dat ik de 1800 moest kunnen aantikken, als ik eerst maar eens leerde te verliezen. Het bekende gewauwel over de les winnen als je een partij verliest. Maar dat zie ik niet gebeuren. De les kon me eigenlijk altijd gestolen worden; liever brak ik nog een schaakbord in tweeën dan me te verdiepen in wat fout was gegaan. Putski beweert zelf ook de eerste zeven jaar dat hij actief schaakte er niet veel van gebakken te hebben. Maar hij was jeugdschaker toen, dat maakt wel uit. Ik heb het schaken te laat ontdekt en soms denk ik wel: had ik het maar nooit ontdekt.”

Was hij maar barman gebleven…..Meeuwsen: ik noem geen namen, maar sommige tronies in de Noordelijke schaakwereld kwamen me werkelijk de neus uit.

In navolging van de vele combinatie-NK’s (o.m. het NK Schafeltennis, het NK Pastores, het NK Schaakvoetbal) vond afgelopen week in Wijnjeterpverlaat (Friesland) het Nederlands kampioenschap schaken voor judoka’s plaats: het NK Matten gedoopt.

Om te voorkomen dat veel matches in 1-1 zouden eindigen was het gebruikelijke systeem van de dubbelmatch losgelaten. Er werd voor iedere match gedobbeld: judo of schaken. Hiertoe waren op een reguliere dobbelsteen op de oneven ogen een judoka geplakt en op de even een schaakbordje. Michiel profiteerde optimaal van de kansen die hem dat bood: “Zoals bekend: ik ben onlangs gestopt met schaken en ik had absoluut geen zin om weer plaats te nemen tegenover enkele van die sujetten. Dus had ik mijn eigen verzwaarde dobbelsteen meegenomen, waarmee je eigenlijk alleen die judoka kon gooien. Als ik een opponent zag komen aanlopen met een rating hoger dan 1400, gooide ik snel met mijn eigen dobbelsteentje; niemand die iets doorhad. Zo kwam ik te judoën tegen de sterkere schakers en mocht ik meestal schaken tegen de judoka’s; al ben ik als oud Fries jeugdkampioen op de judomat in principe ook voor niemand bang.”

Mchiel won het toernooi met een straatlengte voorsprong. Hij kwam met een enorm rubberen schaakbord thuis, ter grootte van een judovloer. Michiel: “Dat was een geintje van de organisatie. Er was ook een geldprijs en daar was ik uiteraard voor gekomen. Het ding ligt in mijn achtertuin, maar ik ga hem denk ik maar aan Hiddo weggeven, die kan werkelijk overal iets mee.” (Hiddo was ook met zijn jeugdclub ‘de Matadoren’, voor deze dag omgedoopt tot ‘de Mattenkloppers’, op het evenement aanwezig. Zijn spelertjes konden geen potten breken, met name bij het judoën zag men er geregeld eentje langs vliegen. Toch vond Hiddo dat zijn pupillen terug konden zien op een erg leerzame dag met hier en daar een leuk succesje.)

Michiel won iedere match met speels gemak: “Het was heerlijk om enkele van die nare figuren die mijn schaakleven de afgelopen jaren geteisterd hebben in een dubbele heupworp te pakken en dan snel te laten aftikken als ik een armklem of wurggreep toepaste.”

Mogelijk was dit wèl een van de laatste keren dat Michiel op de 64 velden actief was. Michiel: “Waarschijnlijk ga ik iets heel anders doen. Ik verdiep me momenteel wat in het paaldansen. Daar is niet zo veel openingstheorie over. Een van mijn problemen met dat stomme schaken was dat ik me verloor in eindeloos gestudeer op openingsvarianten. Dat heb je bij paaldansen dus niet. Alleen moet ik die enorme tattoo van de Grünfeld op mijn bovenbeen dan wel weer laten weglaseren, dat leidt het publiek nodeloos af van mijn prestaties rondom de paal.”

Michiel zoekt nog naar een bestemming voor een dergelijke mat

van onze parttime komkommerverslaggever Putski

Schaakclub Groninger Combinatie komt mogelijk in Chinese handen. Dat meldt het Dagblad van het Noorden op gezag van anonieme bronnen. Investeringsmaatschappij BSIM (Beijing Succesful Investment Management) zou 23 tot 35 miljoen euro in de club willen steken. Het bedrijf zou de hoofdsponsor worden en is ook geïnteresseerd in het Jannes-van-der-Wal-denksportcentrum. De toenadering van het Chinese bedrijf zorgt voor tweespalt binnen het bestuur. Voorzitter Robert de Boer is warm voorstander van de overname, al noemt ook hij het ‘pijnlijk’ dat de Chinezen als harde eis op tafel hebben gelegd dat Bart Beijer op non-actief wordt gesteld. Fons van Hamond vreest dat de rondzoemende bedragen van een dusdanige orde zijn dat een op vrijwilligers draaiende vereniging als Groninger Combinatie helemaal ontwricht zal raken. Wim van Beersum ziet kansen voor groei: “Het ledenaantal kachelt al jaren achteruit. Dit is ook een kans om de interne weer te laten bruisen, want een Chinees komt nooit alleen.”

De eerste nieuwe leden zouden er volgende week al kunnen zijn

De veilingmeester van Christie’s is er nog beduusd van: “Het komt niet vaak voor, dat vier van dergelijke unieke objecten in één keer op de markt komen. Mensen moeten nu hun kans grijpen, het kan wel tien jaar duren voordat we weer zoiets meemaken.” Het blijkt te gaan om een viertal erfstukken, die Edwin Zuiderweg te gelde wil maken. Komende weken zijn de bezichtigingsdagen, waarvan voor deze gelegenheid de uren aanmerkelijk verruimd zijn. Op zaterdag 28 november zal de veiling plaatsvinden. Ook daarbij zullen de nodige extra stoelen worden neergezet. De zaal waar de kavels worden tentoongesteld is voorzien van extra beveiliging, inclusief camerabewaking na 18:00. “We nemen geen enkel risico. Als je de film Ocean’s Eleven hebt gezien, weet je immers waar de professionele misdaad toe in staat is.” aldus de woordvoerder van Christie’s.

De catalogus is voor deze gelegenheid in leer gebonden en met goudfluwelen leeslint uitgerust. Komkommerschaaknieuws is behoorlijk trots op onderstaande voorpublicatie!

Kavel 1: Fraaie Retro Cassetterecorder.
Inzet 500 (minimale startbod)

Omschrijving catalogus:
Beetje ouderwetse type, misschien iets voor liefhebber. Klepje sluit niet goed meer. Te verhelpen met plakbandje. De verkoper denkt dat hij het verder nog prima doet. Zelf even cassette meenemen misschien zodat je kan testen.

Kavel 2: Unieke authentieke jaren ’60 radio.
Inzet 500 (minimale startbod)

Omschrijving catalogus:
Doet het nog prima! Zit een goede ontvanger in volgens de verkoper.

Kavel 3: Oerdegelijk gasstel; gaat nog wel een keer 50 jaar mee.
Inzet 1500 (minimale startbod)

Omschrijving catalogus:
In goede staat.

Kavel 4; Schitterend vintage TV-tje, uit de tijd dat de wereld nog overzichtelijk was.
Inzet 1000 (minimale startbod)

Omschrijving catalogus:
Grappig soort van jaren 80(?) gadget. Echt iets voor verzamelaars en liefhebber. Zat nog in doos. Mogelijk nog nooit gebruikt, maar dat weet de verkoper niet zeker.

Prijzen zijn een indicatie van vanwaaraf het bieden begint. Of zoals de zegsman van Christie’s aangeeft: “die zullen vele malen over de kop gaan”.

Online verder snuffelen aan de collectie kan ook; met bezoeke hiervoor deze overzichtspagina.