Jaap Spam

“Ha, daar hebben we de waardeloze schaakcolumnist” zo begroette Zijne Wijdpijpsheid Jaap Ham mij in Zuidlaren tijdens de gezamenlijke slotronde. Altijd even complimenteus onze Jaap. Hoewel hij ons komkommernieuws helemaal niks vindt, stuurt hij ons toch ongevraagd de ene na de andere bijdrage via de mail. Wat Jaap echter niet weet, is dat ik een speciale beveiliging heb aangebracht op mijn mail een zogenaamd Jaap Spam filter. Ik ken een mannetje dat een versnelde cursus programmeren heeft gedaan en deze persoon heeft een functie voor mij geschreven If Jaap Ham then send to spambox. Het werkt vlekkeloos, want ik zie die mailtjes van Jaap nooit. Er is echter wel een manier voor Jaap om door het filter heen te komen. Wij raden hem aan om zijn bijdrage eerst naar Govert Pellikaan te mailen en hem te vragen om het dan weer naar ons te sturen. Govert groet ons namelijk altijd wel heel vriendelijk en zijn mailtjes komen daarom wel keurig in onze mailbox terecht.

Jaap spamt ons voortdurend maar dankzij een speciale functionaliteit merken we er niks van

Advertenties

Overdreven versnelde draak

Je hebt met schaken in het Siciliaans de gewone draak, de versnelde draak en de hyper versnelde draak. Die laatste speel ik wel regelmatig en zo ook op het rapid toernooi van Hoogeveen. Ik had daar een tegenstander die met van alles bezig was behalve met schaken. Z’n bril schoon maken, de mobiel op trilstand zetten en in z’n tas stoppen, een mentosje uit een strip drukken en nog tig andere zaken die ik niet kon duiden. Ondertussen was de partij al begonnen en tussen al die handelingen door drukte hij de klok in echter zonder een zet te hebben gedaan! Strikt genomen kun je dan de partij claimen want niet zetten kun je zien als onreglementair (in sommige eindspelen met zetdwang zou het zelfs een voordeel kunnen zijn om een pasbeurt in te lassen) maar jullie kennen me, altijd de sportiviteit zelve, dus met alle coulance die ik in me had liet ik de man toch nog een zet doen. Maar daar bleef het niet bij. Kennelijk was het mannetje nog aldoor bezig met randzaken zoals een broekspijp uit zijn sok halen en zijn zakdoek opbergen. De klok werd wederom ingedrukt zonder dat een stuk of pion verplaatst was aan de witte zijde. En aan coulance en sportiviteit komt natuurlijk ook een keer een einde dus toen deed ik maar toch maar een zet. En jullie raden het al, de zet daarna gebeurde het weer! Zo kwam ik uit de opening met twee extra tempi en een reusachtige voorsprong in ontwikkeling. Ik heb deze opening de overdreven versnelde draak gedoopt. Helaas kan hij alleen worden gespeeld tegen verstrooide professors. Nog een jaartje wachten dan gooi ik hem volgend jaar bij het Paastoernooi van 2019 wederom in de strijd.

De overdreven versnelde draak is altijd twee stappen sneller dan zijn prooi

Waar is Edje?

Daar waar hij normaliter het seizoen begint met de ietwat te ambitieuze doelstelling om de triple (interne kampioenschappen Haren, Groninger Combinatie en Staunton) te winnen en overal en nergens schaakt, vragen veel mensen zich nu af: waar is Edje? Al maanden schittert doctorandus E. Zuidersteegjes door afwezigheid, terwijl een semi-prof toch wekelijks minstens drie lange partijen in de diverse internes hoort af te werken. Komkommerschaaknieuws ging op onderzoek uit en kwam erachter dat Edwin in de moordende wurggreep van een gorilla zit. Deze mensaap heeft hem in stevig in de houdgreep en is niet van plan hem weer los te laten. De primaat dwingt hem van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat codes in te kloppen en tijd voor schaken is er niet of nauwelijks meer en zelfs de dagelijkse chesstempootjes schieten erbij in. De triple bleek sowieso nooit een haalbare kaart, want laten we eerlijk zijn van Tom Dumoulin verwachten we ook niet dat hij èn de Giro èn de Tour èn de Vuelta in één jaar wint, het was eerder onder Kurt Cobains motto wie met hagel schiet, raakt altijd wat. Maar nu zien we Edwin in geen enkele interne meer zelfs niet die van Staunton waar hij aan het begin van het seizoen toch op koers lag voor de titel maar die nu voor de concurrentie voor het oprapen ligt. Dit kan zo echt niet langer. Er moeten toch een aantal sterke schakers zijn die samen die aap van Edwins rug kunnen trekken zodat die arme jongen ook weer zijn potjes kan spelen en zich weer kan mengen in de titelstrijd van Staunton?

Een gorilla pakte het schaakspel af van Edwin Zuiderweg

Nultallen

Dankzij een klokkenluider die heel dicht op het vuur zit bij de speciale commissie die de Nosbo-competitie helemaal op de schop gaat gooien, komen wij nu met een spectaculaire scoop. Er gaat een rigoureus nieuwe koers gevaren worden met betrekking tot de Nosbo competitie-opzet. De achttallen en zestallen worden over boord gekieperd en ervoor in de plaats komt de nultallencompetitie. Als je dan toch gaat snijden, moet je het goed doen moet de commissie gedacht hebben. Even is er nog gepraat over viertallen maar regeren is vooruitzien en met de te verwachten voortschrijdende krimp moet je de moeilijke beslissing dan over een paar jaar alsnog maken. Drietallen, tweetallen en eentallen het allemaal ter sprake gekomen maar men was er al gauw over uit dat deze opties in de nabije toekomst stuk voor stuk onwerkbaar zullen blijken te zijn. Dus nultallen, het ei van Columbus dat alleen nog even uitgebroed moet worden. Clubs hoeven voortaan geen enkele speler meer op te stellen en dat heeft eigenlijk alleen maar voordelen, het scheelt enorm in de reiskosten en chauffeurs hoeven nooit meer die ellendige lange avondlijke ritten te maken van en naar desolate uithoeken als Coevorden, Middelstum, Delfzijl, Winschoten en Veendam. Ook clubs die zichzelf allang opgedoekt hebben, kunnen gewoon weer meedraaien. ZET en Ten Boer weer uit de as herrezen. De uitslagen zijn altijd en immer de brilstand of in schaaktermen te blijven: allemaal korte rokjes en je kunt daar heel makkelijk een macrootje voor schrijven die dat even in een spreadsheetje vol nullen duwt. Als Komkommerschaaknieuws hechten wij eraan om de bron van dit nieuws te beschermen en benadrukken we dat hij geen bos met krullen heeft, met 100% zekerheid NIET in een scootmobiel rondrijdt en al helemaal niet van peperhete Indiase curry’s houdt. Hij is trouwens helemaal geen hij evenmin als een zij. Dus mondje dicht hierover graag want als dit bekend wordt, hebben wij het weer gedaan.

Als het aan de speciale commissie ligt, is dit een beeld dat we niet meer  terug gaan zien: lange rijen met borden waar schaakpartijen op worden gespeeld

Stauntonezen zijn net Chinezen

Mijn mede-blogger Henk van Putten heeft de gewoonte om altijd een PGN-bestand van zijn partij naar mij te mailen met wat commentaar erbij en meestal vermeldt hij dan ook de uitslagen van de andere gespeelde partijen. Deze keer wist hij echter niet helemaal zeker tegen wie Andreas Tasma nu gespeeld had. Hij dacht tegen Hans van Zoelen. Een man met een sjaal mailde hij er nog achteraan. Weer een minuut later komt het volgende mailtje binnen. De twijfel had nu toch toegeslagen bij Henk. Nee, waarschijnlijk toch niet Hans van Zoelen, maar Menno Laaning moest het geweest zijn. Kon echter ook Gerrit ten Brinke of Henk Woudsma zijn. Ik mail weer terug dat Hans van Zoelen wel eens een sjaal draagt…of ben ik in de war met een andere speler? Weet je wat, ik weet het goed gemaakt, als het dan zo’n heet hangijzer is dan sms ik Andreas toch even op de mobiel van z’n werk? Tuut-tuut. Sms terug met definitief uitsluitsel: het was toch Menno Laaning. Vervelend dat ie ook een sjaal is gaan dragen en zo een Hans van Zoelen-lookalike is geworden. Henk moppert nog even door via de mail. Kijk een Ton Bontsema en een Paul Zilverberg die kan ik uit elkaar houden want die hebben tenminste unieke features. De conclusie van dit alles is duidelijk: Yeb Blom dient de uitslagen van de interne partijen veel sneller op de Staunton-site te zetten anders blijft Henk de hele dinsdag maar gissen èn Stauntonezen zijn net Chinezen: je kunt ze gewoon niet uit elkaar houden.

Wie herkent ze? Kim Laaning, Kim ten Brinke, Kim Woudsma en Kim van Zoelen

Do we have an appointment?

Bij een van de vorige afleveringen van de Haren Challenger verloor ik op gênante wijze een partij toen de Joop van Tellingen van het Noordelijke schaak als een duveltje uit een doosje tevoorschijn sprong om mijn trieste gezichtsuitdrukking samen met op de achtergrond de verliezende stelling meteen op de gevoelige plaat vast te leggen.Dit met de bedoeling om het daags erna op de Haren site te publiceren met een snerende opmerking erbij: Meeuwsen bakt er weer niks van. Maar ik was nog sneller dan Harry Gielen en wist de stukken van de eindstelling pijlsnel door elkaar te husselen voordat hij kon afdrukken. Harry was daarom genoodzaakt tot een reconstructie van de partij hetgeen waarschijnlijk een helse klus werd gezien het onleesbare hanenpotenhandschrift van mijn tegenstander en mijn eigen notatiebiljet had ik natuurlijk gauw verfrommeld en weg gemoffeld. Tijdens het bezoekje van het Tata Steel toernooi aan Groningen had Harry echter groter wild in het vizier dan de blunderende clubschaker. Met zijn kanon huppelde hij achter niemand minder dan regerend wereldkampioen Magnus Carlsen aan. Die keek verstoord achterom en vroeg hem op ijskoude Noorse toon: “Do we have an appointment?” Nou nee dat had de lokale schaakpaparazzo natuurlijk niet. Met andere woorden: wieberen! Ik heb me voorgenomen het voorbeeld van Magnus te volgen. Aankomende zaterdag is de volgende ronde van de Challenger en mocht Harry met zijn camera in de buurt van mijn bord komen dan vraag ik hem op ijzige toon: “Meneer, hebben wij een afspraak?” Ik ben nu al aan het oefenen voor de spiegel.

Zie ik Harry daar nou alweer?

 

Downgraden

Andreas Tasma is niet iemand die snel onder de indruk is van iets. De Nachtwacht van Rembrandt? Mooi werkje hoor van een schilder die best aardig met de kwast kon wapperen, maar om dat nou in een museum te hangen? De Guernica van Picasso, leuk plak-en-knipwerk hoor maar zijn nichtje van 7 maakt op school mooiere collages en de 9e van Beethoven vindt hij best een aardig mopje muziek maar om er heel overdreven lyrisch van te worden, nou nee. We hoeven er dus ook niet raar van op te kijken dat Andreas warm noch koud werd van het feit dat het crème de la crème van de schaaksport gister acte de présence gaf in de aula van het Academiegebouw. Uw verslaggever stond naast Andreas toen hem op PowNed-achtige wijze door een in vlot pak gestoken jongeman met zeer kek kapsel een microfoon in de snufferd geduwd werd met de vraag: “Ik neem aan dat jullie ook schakers zijn en dat jullie hartjes sneller zijn gaan kloppen bij deze geweldige entourage en de aanwezigheid van de voltallige wereldtop?” Andreas: “Nou nee hoor, het doet me allemaal niks, wat een opgeklopt gedoe allemaal. Ik heb heus wel eens eerder een schaker in het echt gezien” De blonde jongen liet zich echter niet zomaar uit het veld slaan en drukte de microfoon nog iets dichter onder Andreas’ neus hem daarbij toevoegend:” Ik zie aan de twinkeling in je ogen, dat het je meer doet dan je wilt toegeven” Die zat! Hier vond ik het toch het moment om in te grijpen, want ik vreesde dat Andreas nu met teksten zou komen dat hij die Giri toch maar een saaie remiseschuiver vond, Anand zo nu en dan wel eens een leuk zetje deed maar het spelletje in essentie toch ook niet echt begreep en dat Carlsen een vreselijke nerd is die als een robot een soort computerzetten uitvoert wat met echt schaken niets van doen heeft. “Nee, hoor zei ik maar gauw tegen de verslaggever, diep in zijn hart vindt Andreas het geweldig dat al die toppers hier zijn, hij geniet met volle teugen maar het is een houding”. Als we even daarna naar naar de lift lopen om naar de Offerhaus-zaal te gaan waar Sipke Ernst de partijen van commentaar zal voorzien vraagt Andreas mij: “Ze gaan dit toch niet uitzenden wel? Heb ik domme dingen gezegd, welke omroep was het eigenlijk?” Ik: “Het was TV Noord en het was live”, maar eerlijk gezegd had ik ook geen flauw idee.

Andreas Tasma: niet onder de indruk van schaaktoppers