Coinkommer

Steeds meer bezoekers van deze site worden geconfronteerd met advertenties. Om één misverstand op voorhand weg te nemen: de opbrengsten daarvan gaan naar WordPress, daar we gebruik maken van een gratis versie van hun CMS.

Echter Dogeday vandaag bracht ons mogelijk op het spoor van een oplossing: De Coinkommer !

Michiel Meeuwsen is begonnen met het programmeren ervan, nadat hij hoorde dat de zoon van een vriend ook al zijn eigen munt had gemaakt.

Tijd voor een kort vraaggesprekje. “Ik heb dat nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan” citeert hij Pippi Langkous. Op internet struint hij momenteel alle mogelijke websites af die iets prijsgeven van de geheimen achter de blockchain. “Weer eens wat anders dan statiegeldflesjes uit het struikgewas vissen”, aldus Meeuwsen. “Crypto’s, niet in de betekenis van taalpuzzels, vormden een wereld die mijn interesse niet had, maar als we met de verkoop ervan ons blog advertentievrij kunnen houden wordt dat anders. Luister: al die Dogecoins samen waren vandaag al 44 miljard euro waard…het lijkt de moeite te lonen hier in te duiken. Maar nu moet ik weer verder.”

WEETJE
De Bitcoin kent iedereen wel, maar er zijn op dit moment nog 4794 andere cryptocurrencies in omloop. Uiteraard zal de Coinkommer een notering aanvragen in alle toonaangevende lijsten.

Blundervaccin

Een aantal Komkommerschaaknieuwslezers weet wel dat de in het noorden bekende schaker Erwin Kok over uitstekende contacten beschikt in de medische wereld. Dit gegeven, plus het feit dat de Onyx van Usquert nu al zo lang op zich laat wachten, bracht hem op het idee om samen met een grote buitenlandse farmaceut een heel bijzonder vaccin te ontwikkelen: één dat het weggeven van schaakpartijen tot het verleden doet behoren.

Afgelopen vrijdag was het zover, het vaccin was gereed voor introductie op de markt. Uiteraard liet Erwin zichzelf als eerste prikken. Eén prik beschermt voor 90% tegen een groot scala van soorten blunders, na een tweede loopt dat op tot wel 95%. Extreem grote blunders zijn sowieso al na één keer prikken zo goed als uitgesloten. De bijwerkingen zijn miniem, waarbij wel zij opgemerkt dat in de testgroep de mannen sterk in de meerderheid waren.

Helaas had de heer Kok slechts een halve minuut tijd voor een interview. We tekenden op: “Erg blij.” en “De landelijke competitie lonkt.”

In de schaakwereld is er grote belangstelling voor het vaccin. Ondertussen hebben noordelijke schakers als Wim Krijnen, Michiel Meeuwsen en Henk van Putten zich al gemeld.

Nooit meer xg6?? na toediening van dit nieuwe vaccin.

Een revolutionaire vinding die de schaakwereld op zijn kop gaat zetten.

Explosief memo Komkommerschaaknieuws uitgelekt

Een voor de Noordelijke schaakwereld ronduit explosief briefje met notities is uitgelekt. Vermoedelijk met behulp van een telelens, door een bij mooi lenteweer openstaand raam, wist een fotograaf een foto te maken van een klein rondslingerend boodschappenbriefje op een stoel bij een van de redactieleden van Komkommerschaaknieuws. Dit is klaarblijkelijk in de afgelopen week besproken tijdens een redactievergadering.

Met KKSN de wijk in

Als u goed oplet kun u in dit voorjaar het redactieteam van Komkommerschaaknieuws zomaar eens een keer tegen het lijf lopen. Zowel Putski als Meeuwie gaan in hun eigen wijk regelmatig op pad gewapend met een knijpstok in de strijd tegen de plastic soep. Nu hadden we afgesproken onze krachten eens te bundelen en samen op jacht te gaan naar zwerfafval. Allebei gewapend met een mega shopping bag en een prikstok trokken we de Oosterparkwijk in. Eerst deden we de professoren Ranke en Wiersma. “Professor Ranke daar woonde Govert Pellikaan vroeger, maar hij is verhuisd. En in de Wiersma straat daar woont jouw Spassky’s kompaan Maurits Logtmeijer, o jee ruiten eruit die zit dik in de renovatie-overlast”. We lopen verder via de Zaagmuldersweg en passeren de Begoniastraat. “Daar woont ook een schaker, Eddie Jansen”, weet Henk. “Ja, ik kom hem regelmatig tegen in de Jumbo. Hij zit ook op Utrecht Schaak Forum, niet dat ik hem volg of zo hoor maar ik zag zijn naam wel eens voorbij flitsen, allemaal geouwehoer met Sake Jan en zo”. “En daar ergens moet Roland Kroezen wonen”. “Die zit toch in de ICT, zal wel veel thuiswerken zijn, uitkijken voor coronakilootjes”. “Nee hoor dat zit wel snor, ik zie hem regelmatig joggen”. “Serieus?” “Wat denk jezelf?”

Dan komen we Cor tegen, een gezamenlijke kennis. “Zo jongens jullie zijn goed bezig, dit zouden ze de selectie van FC Groningen ook moeten laten doen als ze verloren hebben zoals nu ook weer van RKC, wat een slampampers zeg!”. “Alleen Robben is vrijgesteld dan”, zeg ik “vanwege zijn blessure”. “Is ie geblesseerd dan?” “Ja, joh die is immers altijd geblesseerd, de Man van Glas hè?”. We gaan weer verder en onze tassen raken als we zo’n beetje ter hoogte van de Lidl zijn al aardig vol met flesjes, blikjes, een siervelg en heel veel andere troep. Via de overkant van de Zaagmuldersweg gaan we weer terug. We komen een Marokkaan op een fiets tegen die ons staande houdt. Die vindt het blijkbaar bijzonder grappig om twee witte mannen schoonmaakwerk te zien doen. “Ik ben jullie baas en jullie werken voor mij, nu gaan jullie die kant op en goed doorwerken hoor”. De man lijkt niet door te hebben dat Henk zijn opmerking juist als een groot compliment opvat. Dan zijn we weer thuis, 40 cent statiegeld, een leesbril, een HEMA-handdoekje en een komkommertje rijker, tijd voor koffie. De volgende keer is het bij Putski en ook daar wonen schakers en niet de minste want zijn buurman is meteen al een topper namelijk Sergei Tiviakov, maar wij mogen Tivi zeggen.

In sommige wijken is het dweilen met de kraan open.

Gaat na Monopoly ook schaken woke?


Nadat de conservatieve schaakwereld al was opgeschrikt door de introductie van Rainbow Chess met stukken in alle kleuren van de regenboog en tevens met een regenboogbord zit de schrik er nu weer flink in. Een trend in de spellenwereld is om te vernieuwen en “woke” te worden. Monopoly houdt momenteel een enquête onder de spelers om met ideeën te komen om het spel eigentijdser te maken. Stokoude stereotypen worden overboord gekieperd. Ook binnen het schaken voelt men de druk toenemen om te gaan hervormen. Sylvana Simons van Bij1 vindt het niet meer van deze tijd dat altijd de witten mogen beginnen en oppert dat er voortaan een munt opgegooid wordt zoals ook bij het voetbal. Ook moet er veel meer variatie in kleur komen. Dat zwart-wit denken moeten we helemaal vanaf vindt ze en ze citeert Frank Boeijen: denk niet wit, denk niet zwart maar in de kleur van je hart. De stukken moeten dus ook meer diversiteit uitdrukken, dus fabrikanten van schaakstukken worden opgeroepen om niet alle stukken pikzwart te maken maar er gradaties in aan te brengen, een lichtgele loper, een koffiekleurige dame enzovoorts zodat ook Aziaten en latino’s zich in het spel gerepresenteerd zien.

De Partij voor de Dieren vindt dat paarden wel mogen blijven maar dat ze respectvoller behandeld moeten worden. “Een paardoffer dat is echt niet meer van deze tijd”, aldus Esther Ouwehand. Pxf7 in het Russisch, niet meer doen dus! Black Lives Matters stoort zich aan het feit dat een doorgebroken zwarte pion een Carl Lewis wordt genoemd. Alsof negers alleen maar hard kunnen lopen, het is neokoloniaal. De MeToo beweging wil het seksisme uit het schaakspel weren. Waarom is de koning het belangrijkste stuk in het schaakspel? Vanaf heden mogen de spelers zelf kiezen of ze de dame of de koning mat gaan zetten als het aan hen ligt. En die schuinsmarcheerders van een lopers is ze ook een doorn in het oog. Dat schuine gedoe leidt alleen maar tot dubbelzinnigheden en ongepaste grappen. Voortaan gaat een loper zigzaggend over het bord. En waarom worden ze ook wel raadsheren genoemd? Genderneutraal moeten ze worden. Gevraagd naar hun visie op al deze ideeën wijst de KNSB ondertussen lafjes naar de FIDE. “Op nationaal niveau kunnen wij het schaakspel niet veranderen”, zo schuiven zij de verantwoordelijkheid af. Komkommerschaaknieuws belde met het hoofdkantoor van de FIDE maar men wilde niet officieel reageren wel vingen we nog iets op van: “Once you go woke, you go broke” en daarna werd de verbinding verbroken. 

Lukt het de schaakwereld om de transitie naar woke te maken of blijft men hangen in zwart-wit denken?

Staunton gauw weer open

Voor het eerst sinds tijden was het Nederlandse volk gisterenavond getuige van een iets positievere persconferentie. Bestuurslid van schaakgezelschap Staunton Edwin Zuiderweg zat uiteraard ook voor de buis en ziet voor het schaken nu licht aan het eind van de tunnel gloren: “het kabinet is bezig met een vaccinatiepaspoort. Daarmee zal de maatschappij weer heropend kunnen worden. Ook Staunton kan daarvan profiteren. De interne zou al best snel kunnen herstarten. Het zal dan voorlopig gaan om een tweekamp tussen Poppe Dijkhuis en Henk Seijen.”

Maar daarna kan het in een stroomversnelling komen, aldus Zuiderweg. “Als over enkele weken Jan Hollander en Jeljer Dijkstra ook een prikje hebben gehad kunnen zij ook snel aanschuiven en kan het toch nog een spannende competitie
worden. Sowieso krijgen we een zeer verrassende clubkampioen denk ik, maar alles beter dan geen clubkampioen, zoals vorig jaar.”

Broeikas

Ooit, ik was nog student dus het was nog in de vorige eeuw, noemde een toen vooraanstaande Nederlandse topschaker het Schaakfestival in Groningen rond de kerstdagen een sociale werkplaats. De naam van desbetreffende persoon wil ik met de mantel der liefde toedekken, maar het was een oud Nederlands kampioen, aan wie het was opgevallen dat het (geoliede!) organisatieteam van Johan Zwanepol voornamelijk bestond uit oudere jongeren, veelal werkeloos.

Mogelijk was het een poging tot humor, maar recht deed de uitspraak niet aan de vele uren die in de organisatie van het jaarlijkse schaakfestival gingen zitten. Er is geschiedenis geschreven in die jaren: In 1993 waren er meer wereldtoppers wel dan niet in Groningen aanwezig bij de PCA-qualifiers. In 1997 herhaalde zich dat, toen was het het FIDE WK dat in Groningen neerstreek. Dit alles dankzij de uitstekende naam die de ‘sociale werkplaats’ Groningen in de loop der jaren had opgebouwd.

Het is een feit: als het om schaakvrijwilligers gaat, gaat er niets boven het Noorden; het is een broeikas van talent. Vorig jaar streek noordeling Roelof Kroon met de hoogste eer, dit jaar valt die te beurt aan Groninger Govert Pellikaan, minstens zo verdiend voor zijn niet te overschatten verdiensten ten behoeve van het online schaken in Coronatijd.

De schaakvrijwilliger van het jaar 2020 ging (ook weer vrijwillig) op de foto voor Komkommerschaaknieuws:

De voltallige redactie feliciteert hem van harte!

Meeuwsen lapt anderhalve meter aan zijn schaats

Michiel Meeuwsen is klaar met de anderhalve meter. Bijna een jaar lang hield hij zich voor zijn doen zeer braaf aan alle regels en adviezen, maar nu ook de ijspret erdoor geraakt wordt, nog voordat deze goed en wel begonnen is, is het genoeg. “Die Boa’s moeten maar zien dat ze mij te pakken krijgen. Ik ben behoorlijk snel” zo laat hij weten vanuit een dorpje in Friesland, waar hij is neergestreken vanwege de mooie slootjes en andere watertjes in de omgeving. Zijn schaatsen zijn uit het vet, hij is klaar om de komende week helemaal los te gaan op het natuurijs dat ons te wachten staat. “Op het ijs herpakken wij onze vrijheid!” zo klinkt het strijdvaardig.

Meeuwsen sluit niet uit dat er Boa’s zullen zijn die na een mislukte achtervolging zullen stoppen met schaatsen.

 

 

 

 

 

 

 


De Bonkevaart. Knappe Boa die Michiel bijhoudt.

Stalen zenuwen

Een Groninger won gisteren het Wimbledon van het schaken, Tata Steel. Het is niet bepaald nieuws in de marge, maar vanwege zijn noordelijke oriëntatie wil Komkommerschaaknieuws het toch niet ongemerkt voorbij laten gaan. Want wat een spektakel was het. De ontknoping deed dermate veel stof opwaaien dat Komkommerschaaknieuws besloot om achter de schermen wat speurwerk te verrichten naar eventuele verborgen achtergronden. Dit met verrassende opbrengsten.

Wat niet breed bekend is, is dat Tata Steel IJmuiden sinds deze zomer zonder topman zit. En nu blijkt opeens dat de waarnemend grote baas van Tata Steel Europe schaken eigenlijk maar een doodsaai spelletje vindt. Er is van bovenaf sterke druk uitgeoefend op de toernooiorganisatie om meer sensatie. Per slot van rekening gaat het om een enorm bedrag aan sponsorgeld wat er jaarlijks in dit toptoernooi gaat zitten. Niet alleen de schaakkunsten, maar, zo vond men, ook de zenuwen van de deelnemers zouden tijdens deze editie meer op de proef moeten worden gesteld. Jorden van Foreest slaagde met vlag en wimpel en boekte op 21-jarige leeftijd zijn eerste grand slam zege. (Niet-objectief zijsprongetje: Dat er nog vele mogen volgen.)

De grote baas kan tevreden zijn, het brengen van meer leven in de brouwerij is zeker gelukt, al wist de toernooidirectie onconventionele middelen daartoe tot de laatste ronde uit te stellen. Toen gebeurde er ineens zoveel dat sommige ochtendkranten vanmorgen nog steeds in het duister tastten over wat er plaatsvond in de laatste partij. Trouw hield het op remise, waardoor de zwartspeler (Van Foreest) winnaar werd van deze armageddon. Zij die het live volgden, dachten lang dat Giri door zijn vlag was gegaan, totdat duidelijk werd dat de DGT-klok het begaf op het moment dat Giri wat stukken omgooide. Hij zette deze netjes in eigen tijd recht, maar prompt blunderde hij en liet hij een pion van Van Foreest doorlopen – zo is het vermoedelijk gegaan. Chess24 kwam met een reconstructie later op de avond. Voorafgaand aan deze Grand Finale was er met zachte hand nog een speler die hinderlijk lang zat door te schaken van het podium verwijderd, ook niet heel gebruikelijk. Deze speler, Firouzja geheten, kon zelfs in punten nog gelijk komen met beide Nederlandse finalisten. Echter op Sonneborn-Bergerpunten zou hij nooit in aanmerking komen voor de barrage. Dat had hij moeten weten.

Op de vraag van Komkommerschaaknieuws aan toernooidirecteur Jeroen van de Berg of hij vond dat er voldoende gehoor was gegeven aan de wensen van Tata Steel liet hij het volgende weten: “Het verplaatsen van Firouzja had wel wat spectaculairder gekund. Voor volgend jaar overwegen we de inzet van een hijskraan, die spelers die duidelijk te lang aan het doorspelen zijn geruisloos naar de galerij bovenin de speelzaal takelt. Geen discussie ook met arbiters, die van de weeromstuit ook nog vergeten de klok stil te zetten.” Ook aan de allesbeslissende armageddon kunnen nog wat showelementen worden toegevoegd, aldus Van de Berg. “We denken aan een buikdanseres die onder het bord door limbo-danst. Inzepen van sommige stukken is ook een optie, Giri die de boel omgooide, scoorde heel goed. Verder wordt er gekeken naar de pauzes tussen de snelschaakpartijen. Altijd een risico dat kijkers dan wegzappen. Een dweilorkestje past wel bij de tijd van het jaar.”

Of dat allemaal nodig zal zijn is overigens niet zeker. Het liefst namelijk verkoopt Tata Steel zijn Europese tak; een overgang naar het Zweedse SSAB was onlangs al dichtbij. Het kan best zijn dat dan toch alles weer bij het oude wordt en Jorden zijn titel dan onder de normale omstandigheden zal kunnen verdedigen. Zeer sterke zenuwen blijven uiteraard een pre.

Jorden van Foreest: het coolst. (Foto: Tata Steel)

IM voor een IGGM

Heel af en toe is er hier een serieuze bijdrage. Vandaag gaat die over Frank van Indië, die ik ooit leerde kennen als Frank Emahr, maar wiens echt naam bleek te zijn Frank Lindeman. Hij overleed deze week.

Een clubgenoot vroeg hem eens “Frank, vanwaar toch die voortdurende naamwisselingen? “Antwoord: “Dat hoef ik jou niet aan je neus te hangen vogel. Maar dat heeft een goeroe tegen me gezegd, dat reflecteert eh …mijn persoonlijke groei.”

Het In Memoriam op de site van schaakclub Haren gaat al uitgebreid in op Franks uitgesproken persoonlijkheid. Frank was geen Grootmeester in het schaken, Frank was Intergalactisch Grootmeester. Bobby Fischer was zijn collega, wat Bobby als een gunst moest zien, een voorrecht. Nu kon Frank wel degelijk een potje schaken. Hij versloeg Timman. In een simultaan weliswaar, maar in die simultaan in 1987 in Sneek was hij de enige die dat lukte.

Herinneren zullen we ons hem bovenal als kleurrijke bon-vivant, bohémien en kunstenaar. Graag had ik hier een van zijn doeken getoond, maar ik ken niemand die zijn werk ooit heeft mogen bewonderen. Wijlen Gerard de Wit en Jaap Ham kondigden eens een bezoekje aan zijn atelier aan, maar ontmoetten weinig gastvrijheid: “Jongens, ik heb de knuppel klaarliggen om jullie naar buiten te sabelen.” Het enige wat Frank mij een keer toevertrouwde over zijn kunstwerken was dat ze voor astronomische bedragen over de toonbank gingen. Tja, dat verbaasde mij natuurlijk niet.

Frank speelde een rol in verscheidene komkommertjes, waarvan de bovenste al een paar keer geciteerd wordt door Andreas Tasma op de site van Haren:

De intergalactische paradox
Intergalactisch correspondentieschaak
Torn between two lovers

Bijrollen waren er in:
Klop eens een wereldkampioen
(J)aap komt uit de mouw

We zullen hem missen.

Frank in zijn karakteristieke pose achter het bord. (c) Harry Gielen.